Monday, October 16, 2017

അന്ത്യയാത്ര

ഉമ്മയുടെ അന്ത്യയാത്രയോടനുബന്ധിച്ച്‌ ചില കൂട്ടിവായനകള്‍ പങ്കുവെയ്‌ക്കുന്നു.

ബക്രീദ്‌ അവധി ദിനങ്ങള്‍ മാത്രമായി ദോഹയില്‍ നിന്നും നാട്ടിലേയ്‌ക്കില്ലെന്നു ഈദുല്‍ ഫിത്വര്‍ അവധിയില്‍ നാട്ടിലുള്ളപ്പോള്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു.ബക്രീദിനു ശേഷം മൂന്നാഴ്‌ച കഴിഞ്ഞ്‌ വരാമെന്നായിരുന്നു ഉദ്ധേശം.എന്നാല്‍ അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹമെന്നു പറയട്ടെ ബക്രീദ്‌ അവധി കഴിഞ്ഞുടന്‍ തിരിച്ചെത്തി ജോലിയില്‍ പ്രവേശിക്കേണ്ടതില്ലാത്ത വിധം  അവധി അനുവദിക്കപ്പെട്ടു.അഥവാ ആഗസ്റ്റ് 28 ന്‌ സുഖമായി നാട്ടിലെത്തി.തൊട്ടടുത്ത ദിവസം അന്‍സ്വാര്‍ ചെന്നെയില്‍ നിന്നും വന്നു.പിറ്റേന്നു അറഫാ ദിനമായിരുന്നു.ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും കൂടെ ഉമ്മയുടെ കൂടെ നോമ്പ്‌ തുറന്നു.ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകള്‍ വകവെക്കാതെ പെരുന്നാള്‍ നിസ്‌കാരത്തിന്‌ രാജാ ഈദ്‌ ഗാഹില്‍ പ്രിയപ്പെട്ട ഉമ്മ പങ്കെടുത്തു.ഉമ്മയുടെ ജീവിതത്തിലെ അവസാനത്തെ പെരുന്നാള്‍ നിസ്‌കാരം.സപ്‌തംബര്‍ 10 ന്‌ ഉമ്മയെ പന്തല്ലൂരിലുള്ള സഹോദരി ത്വാഹിറാടെ വീട്ടിലേയ്‌ക്ക്‌ കൊണ്ടുപോയി.

പെരുന്നാള്‍ അവധിയ്‌ക്ക്‌ ശേഷം സപ്‌തംബര്‍ 11 ന്‌ അന്‍സ്വാര്‍ ചെന്നെയിലേയ്‌ക്ക്‌ പോയി.സപ്‌തം‌ബര്‍ 17 ന്‌ സഹോദരി ഫാത്വിമയുടെ പേരമകള്‍ ഷഹന റഷീദിന്റെ വിവാഹം നടക്കുമ്പോള്‍ ഉമ്മ പന്തല്ലൂരായിരുന്നു.സപ്‌തം‌ബര്‍ 19 നായിരുന്നു സഹോദരി ഫാത്വിമയുടെ പേരമകള്‍ ഹനിയ്യ അലിയുടെ വിവാഹം നിശ്ചയ തീരുമാനം.സപ്‌തം‌ബര്‍ 20 ന്‌ ത്വാഹിറയുടെ മകന്‍ അന്‍‌വര്‍ മലേഷ്യയിലേയ്‌ക്ക്‌ പോയി.

ഇരുപതിനു രാത്രി പ്രിയപ്പെട്ട ഉപ്പയുമായി ഒരു സമാഗമം സ്വപനം കണ്ടു.ഉമ്മയെ മുല്ലശ്ശേരിയിലേയ്‌ക്ക്‌ കൊണ്ടുവരണമെന്നു നിര്‍‌ദേശിക്കും വിധമായിരുന്നു സ്വപ്‌ന ദര്‍‌ശനത്തിലെ ഉള്ളടക്കം.വിവരം ഇത്തയെ ധരിപ്പിച്ചിരുന്നു.സപ്‌തം‌ബര്‍ 21 വ്യാഴ്‌ഴ്‌ച ഉമ്മയെ മുല്ലശ്ശേരിയിലേയ്‌ക്ക്‌ കൊണ്ടു പോന്നു.ശാരീരികമായ ഏറെ അസ്വസ്ഥതയുണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ ചാവക്കാട്‌ ഹയാത്തില്‍ ശുശ്രുഷയ്‌ക്ക്‌ വിധേയയാക്കി.ഒക്‌ടോബര്‍ 27 ന്‌ രാത്രി സഹോദരി ശരീഫയുടെ വീട്ടിലേയ്‌ക്ക്‌ പോയെങ്കിലും പിറ്റേ ദിവസം തന്നെ മഞ്ഞിയിലേയ്‌ക്ക്‌ വരാന്‍ നിര്‍‌ബന്ധം പിടിച്ചു.എത്രയും പെട്ടെന്ന്‌ മഞ്ഞിയില്‍ വീട്ടിലെത്തണമെന്ന ശാഠ്യം ഞങ്ങളെ അമ്പരപ്പിക്കാതിരുന്നില്ല.

സപ്‌തംബര്‍ 29 ന്‌ മുഹറം അവധിയില്‍ അന്‍‌സ്വാര്‍ നാട്ടിലെത്തി.സപ്‌തംബര്‍ 30 ശനിയാഴ്‌ചയും ഒക്‌ടോബര്‍ 1 ഞായറാഴ്‌ചയും എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച്‌ നോമ്പ്‌ തുറന്നു.സഹോദരന്‍ ഹമീദ്‌ക്കയും നോമ്പ്‌ തുറക്കാനുണ്ടായിരുന്നു.അത് ഉമ്മയുമായുള്ള അവസാനത്തെ നോമ്പു തുറയായിരിക്കുമെന്നു സങ്കല്‍‌പിച്ചതു പോലുമില്ല.നോമ്പു തുറക്ക്‌ ശേഷം ഉമ്മ ചില ആശങ്കകള്‍ എന്നോട്‌ പങ്കുവെച്ചു. ഇത്തരം ആശങ്കകള്‍ ദൂരീകരിക്കാനുതകുന്ന ചില നസ്വീഹത്തുകള്‍ ഉമ്മാക്ക്‌ നല്‍‌കി. അന്നേദിവസം രാത്രി എല്ലാവരും കൂടെ ദീര്‍‌ഘമായ പ്രാര്‍‌ഥന നടത്തി.ഉമ്മയുടെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന അസ്വസ്ഥകള്‍ നീങ്ങിയെന്നും എല്ലാം അല്ലാഹുവില്‍ ഭരമേല്‍‌പ്പിക്കുന്നു എന്നും ഉമ്മ എന്നോട്‌ സൂചിപ്പിച്ചു.ഭയപ്പെടേണ്ട അടുത്ത ദിവസം തൃശൂര്‍ ആശുപത്രിയിലേയ്‌ക്ക്‌ പോകാമെന്നു സമാശസിപ്പിച്ചു.

ഒക്‌ടോബര്‍ 2 നായിരുന്നു ഫാത്വിമ മുസ്‌തഫയുടെ വിവാഹ നിശ്ചയം.നിശ്ചയത്തിനെത്തിയവര്‍ തിരിച്ച്‌ പോകും മുമ്പ്‌ തന്നെ ഞങ്ങള്‍ തൃശൂര്‍ ദയയിലേയ്‌ക്ക്‌ പുറപ്പെട്ടു.

അനുവദിച്ചതിലും കൂടുതല്‍ അവധിയെടുത്ത അന്‍‌സ്വാര്‍ സപ്‌തം‌ബര്‍ 4 ന്‌ എന്തായാലും പോകാനുറച്ചിരുന്നു.സന്ധ്യയ്‌ക്ക്‌ പുറപ്പെടേണ്ട ട്രൈന്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും വൈകിയതായി അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ റ്റിക്കറ്റ് റദ്ധ്‌ ചെയ്യാന്‍ ഞാന്‍ നിര്‍ദേശിച്ചു.മണിക്കൂറുകള്‍‌ക്ക്‌ ശേഷം അഥവാ ഒക്‌ടോബര്‍ 5 പുലര്‍‌ച്ചയ്‌ക്ക്‌ 1.30 ന്‌ ഉമ്മ അന്ത്യ ശ്വാസം വലിച്ചു.

പത്തുമക്കളുടെ ഉമ്മ പേരമക്കളും മക്കളും അവരുടെ മക്കളും ഒക്കെയായി 151 പേരുടെ ഉമ്മയും ഉമ്മൂമയും.യാത്രയായിരിയ്‌ക്കുന്നു.ശാശ്വതമായ ജീവിതത്തിലേയ്‌ക്ക്‌ പറന്നു പോയിരിയ്‌ക്കുന്നു. ദൈവവും ദൂതനും കഴിഞ്ഞാല്‍ ഉമ്മയാണ്‌ എന്റെ എല്ലാം.ഏര്‍ച്ചം വീട്ടില്‍ അമ്മുണ്ണി വൈദ്യരുടെ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സുകാരിയായ പുന്നാര മോള്‍ ഹാജി കുഞ്ഞു ബാവു വൈദ്യരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പെങ്ങള്‍.രായം മരക്കാര്‍ വിട്ടില്‍ മഞ്ഞിയില്‍ ബാപ്പുട്ടിയുടെ മകന്‍ ഖാദര്‍ സാഹിബിന്റെ ഭാര്യ ഐഷ.കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല്‍ നൂറോടടുത്തതിന്റെ അടയാളങ്ങളൊന്നു പോലും ആര്‍‌ക്കും പിടികൊടുക്കാത്ത സ്‌നേഹ നിധിയായ പൊന്നുമ്മ.

പത്രവായന ശീലമാക്കിയ തനി നാട്ടിന്‍ പുറത്തുകാരി.കേട്ടറിവിനേക്കാള്‍ വായിച്ചറിവിന്‌ പ്രധാന്യമുണ്ടെന്നു പറയുകയും അതിനനുസ്രതമായി തര്‍‌ജമകളും വാരികകളും വായിക്കാന്‍ സമയം നീക്കിവിക്കുകയും ചെയ്‌തിരുന്ന മാതൃകയുടെ തനി രൂപം.വര്‍‌ത്തമാനകാല അമ്മായിയമ്മമാര്‍‌ മൂക്കത്ത്‌ വിരല്‍വെച്ചുപോകുന്ന പുന്നാര ഉമ്മ.മരുമക്കള്‍ എന്ന പ്രയോഗം പോലും ഇല്ലെന്നതത്രെ ഐസ എന്ന ഐഷയുടെ വിഭാവന.സമയവും സാഹചര്യവുമുണ്ടെങ്കില്‍ സ്‌ത്രീകളുടെ ആരാധനലയ സന്ദര്‍‌ശനങ്ങള്‍ വിലക്കപ്പെടേണ്ടതല്ല എന്ന്‌ തുറന്നു പറയുന്ന ഉമ്മ.ശാരീരികമായി പ്രയാസങ്ങളില്ലെങ്കില്‍ വെള്ളിയാഴ്‌ചകളില്‍ പ്രാര്‍ഥനക്കിറങ്ങുന്ന ബുദ്ധിമതിയായ ഉമ്മ.കടലും കരയും നീലാകാശവും നീന്തി പരിശുദ്ധ ഭവനങ്ങളില്‍ പോകാമെന്നുണ്ടെങ്കില്‍ എന്തു കൊണ്ട്‌ പ്രാദേശത്തെ ദൈവ ഭവനങ്ങളില്‍ പോയിക്കൂടാ എന്നതാണ്‌ ഇവ്വിഷയത്തില്‍ സം‌ശയമുയര്‍‌ത്തുന്നവരോട്‌ ഉമ്മയുടെ പ്രതികരണം.പള്ളിയില്‍ പോയേ തീരൂ എന്ന നിര്‍ബന്ധമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ.എന്നാല്‍ സൗകര്യപ്പെടുമ്പോള്‍ സൗകര്യങ്ങളുള്ളതിനെ ഉപയോഗപ്പെടുത്താം എന്നതത്രെ അഭികാമ്യം.ഇഷ്‌ടങ്ങളും അനിഷ്‌ടങ്ങളും വെട്ടിത്തുറന്നു പറയുന്ന പ്രകൃതക്കാരി.മുതുവട്ടൂര്‍ ഖത്വീബ്‌ സുലൈമാന്‍ അസ്ഹരിയുടെ പ്രഭാഷണം ഏറെ ഇഷ്‌ടമാണെന്ന വിവിരം അദ്ധേഹത്തെ അറിയിക്കണമെന്നു ശാഠ്യമുള്ള നാടന്‍ വൃദ്ധ.ഏറെ പ്രയാസങ്ങളുണ്ടായിട്ടും ഇത്തവണയും ഉമ്മ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഈദ്‌ ഗാഹില്‍ പങ്കെടുത്തിരുന്നു

മുല്ലശ്ശേരിയിലെ അബ്‌സ്വാര്‍ കോര്‍‌ണര്‍ ശാന്തമായിരിയ്‌ക്കുന്നു.ഒക്‌ടോബര്‍ രണ്ടിന്‌ വൈകുന്നേരം എല്ലാവരും കൂടെയുള്ള തൃശൂര്‍ യാത്ര ഈ സന്തുഷ്‌ട കുടും‌ബത്തിന്റെ ഉമ്മൂമയുമായുള്ള അവസാനയാത്രയായിരിക്കുമെന്നു നിനച്ചതേയില്ല.മരണത്തിന്റെ തൊട്ടു മണിക്കൂറുകള്‍‌ക്ക്‌ മുമ്പ്‌വരേയും തന്നെ സന്ദര്‍‌ശിക്കാനെത്തിയവരെ വേണ്ടവിധം പരിഗണിക്കാന്‍ നിര്‍‌ദേശിച്ചിരുന്നു.ഉമ്മ ഞങ്ങള്‍‌ക്ക്‌ വേണ്ടി പ്രാര്‍‌ഥിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍ ഓര്‍‌മ്മയില്‍ വരുന്നതിനെക്കുറിച്ചൊക്കെ പടച്ചോനോട്‌ പറയാം എന്ന നര്‍‌മ്മം പറഞ്ഞു ചിരിപ്പിക്കുകയും കരയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്‌ത സ്‌നേഹ നിധിയായ സാക്ഷാല്‍ ഉമ്മ.

ഒക്‌ടോബര്‍ നാലിനു വൈകുന്നേരം പ്രത്യേക പരിചരണ വിഭാഗത്തില്‍ പ്രവേശിപ്പിച്ചിരുന്നു.പാതിരായ്‌ക്ക്‌ ശേഷം സങ്കീര്‍‌ണ്ണമാണെന്ന അറിയിപ്പ്‌  നല്‍‌കപ്പെട്ടു.അഥവാ ഒക്‌ടോബര്‍ 5 പുലര്‍‌ച്ചയ്‌ക്ക്‌ ഒന്നരയോടെ മരണത്തിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിന്റെ മാലാഖമാരുടെ സാന്നിധ്യം ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാ മക്കളും എന്റെ സഹധര്‍‌മ്മിണിയും മക്കളും ഉമ്മയുടെ അന്ത്യയാത്രയ്‌ക്ക്‌ സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു.

വാര്‍‌ദ്ധക്യ സഹജമായ നേര്‍‌ത്ത ചില അടയാളങ്ങള്‍ പോലും അന്ത്യയാത്രയുടെ സന്തോഷ നിമിഷങ്ങളുടെ പുഞ്ചിരികൊണ്ട്‌ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച ഞങ്ങളുടെ ഉമ്മ..ഉമ്മമ്മ സമധാനത്തിന്റെ ലോകത്തേയ്‌ക്ക്‌ യാത്രയായിരിയ്‌ക്കുന്നു.പ്രാര്‍‌ഥനാ പൂര്‍‌വ്വം.

Friday, October 6, 2017

പൊന്നുമ്മ യാത്രയായി

പത്തുമക്കളുടെ ഉമ്മ പേരമക്കളും മക്കളും അവരുടെ മക്കളും ഒക്കെയായി 151 പേരുടെ ഉമ്മയും ഉമ്മൂമയും.യാത്രയായിരിയ്‌ക്കുന്നു.ശാശ്വതമായ ജീവിതത്തിലേയ്‌ക്ക്‌ പറന്നു പോയിരിയ്‌ക്കുന്നു. ദൈവവും ദൂതനും കഴിഞ്ഞാല്‍ ഉമ്മയാണ്‌ എന്റെ എല്ലാം.ഏര്‍ച്ചം വീട്ടില്‍ അമ്മുണ്ണി വൈദ്യരുടെ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സുകാരിയായ പുന്നാര മോള്‍ ഹാജി കുഞ്ഞു ബാവു വൈദ്യരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പെങ്ങള്‍.രായം മരക്കാര്‍ വിട്ടില്‍ മഞ്ഞിയില്‍ ബാപ്പുട്ടിയുടെ മകന്‍ ഖാദര്‍ സാഹിബിന്റെ ഭാര്യ ഐഷ.കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല്‍ നൂറോടടുത്തതിന്റെ അടയാളങ്ങളൊന്നു പോലും ആര്‍‌ക്കും പിടികൊടുക്കാത്ത സ്‌നേഹ നിധിയായ പൊന്നുമ്മ.

പത്രവായന ശീലമാക്കിയ തനി നാട്ടിന്‍ പുറത്തുകാരി.കേട്ടറിവിനേക്കാള്‍ വായിച്ചറിവിന്‌ പ്രധാന്യമുണ്ടെന്നു പറയുകയും അതിനനുസ്രതമായി തര്‍‌ജമകളും വാരികകളും വായിക്കാന്‍ സമയം നീക്കിവിക്കുകയും ചെയ്‌തിരുന്ന മാതൃകയുടെ തനി രൂപം.വര്‍‌ത്തമാനകാല അമ്മായിയമ്മമാര്‍‌ മൂക്കത്ത്‌ വിരല്‍വെച്ചുപോകുന്ന പുന്നാര ഉമ്മ.മരുമക്കള്‍ എന്ന പ്രയോഗം പോലും ഇല്ലെന്നതത്രെ ഐസ എന്ന ഐഷയുടെ വിഭാവന.സമയവും സാഹചര്യവുമുണ്ടെങ്കില്‍ സ്‌ത്രീകളുടെ ആരാധനലയ സന്ദര്‍‌ശനങ്ങള്‍ വിലക്കപ്പെടേണ്ടതല്ല എന്ന്‌ തുറന്നു പറയുന്ന ഉമ്മ.ശാരീരികമായി പ്രയാസങ്ങളില്ലെങ്കില്‍ വെള്ളിയാഴ്‌ചകളില്‍ പ്രാര്‍ഥനക്കിറങ്ങുന്ന ബുദ്ധിമതിയായ ഉമ്മ.ഇഷ്‌ടങ്ങളും അനിഷ്‌ടങ്ങളും വെട്ടിത്തുറന്നു പറയുന്ന പ്രകൃതക്കാരി.മുതുവട്ടൂര്‍ ഖത്വീബ്‌ സുലൈമാന്‍ അസ്ഹരിയുടെ പ്രഭാഷണം ഏറെ ഇഷ്‌ടമാണെന്ന വിവിരം അദ്ധേഹത്തെ അറിയിക്കണമെന്നു ശാഠ്യമുള്ള നാടന്‍ വൃദ്ധ.ഏറെ പ്രയാസങ്ങളുണ്ടായിട്ടും ഇത്തവണയും ഉമ്മ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഈദ്‌ ഗാഹില്‍ പങ്കെടുത്തിരുന്നു

മുല്ലശ്ശേരിയിലെ അബ്‌സ്വാര്‍ കോര്‍‌ണര്‍ ശാന്തമായിരിയ്‌ക്കുന്നു.ഒക്‌ടോബര്‍ രണ്ടിന്‌ വൈകുന്നേരം എല്ലാവരും കൂടെയുള്ള തൃശൂര്‍ യാത്ര ഈ സന്തുഷ്‌ട കുടും‌ബത്തിന്റെ ഉമ്മൂമയുമായുള്ള അവസാനയാത്രയായിരിക്കുമെന്നു നിനച്ചതേയില്ല.മരണത്തിന്റെ തൊട്ടു മണിക്കൂറുകള്‍‌ക്ക്‌ മുമ്പ്‌വരേയും തന്നെ സന്ദര്‍‌ശിക്കാനെത്തിയവരെ വേണ്ടവിധം പരിഗണിക്കാന്‍ നിര്‍‌ദേശിച്ചിരുന്നു.ഉമ്മ ഞങ്ങള്‍‌ക്ക്‌ വേണ്ടി പ്രാര്‍‌ഥിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍ ഓര്‍‌മ്മയില്‍ വരുന്നതിനെക്കുറിച്ചൊക്കെ പടച്ചോനോട്‌ പറയാം എന്ന നര്‍‌മ്മം പറഞ്ഞു ചിരിപ്പിക്കുകയും കരയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്‌ത സ്‌നേഹ നിധിയായ സാക്ഷാല്‍ ഉമ്മ.

ഒക്‌ടോബര്‍ നാലിനു വൈകുന്നേരം പ്രത്യേക പരിചരണ വിഭാഗത്തില്‍ പ്രവേശിപ്പിച്ചിരുന്നു.പാതിരായ്‌ക്ക്‌ ശേഷം സങ്കീര്‍‌ണ്ണമാണെന്ന അറിയിപ്പ്‌  നല്‍‌കപ്പെട്ടു.അഥവാ ഒക്‌ടോബര്‍ 5 പുലര്‍‌ച്ചയ്‌ക്ക്‌ ഒന്നരയോടെ മരണത്തിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിന്റെ മാലാഖമാരുടെ സാന്നിധ്യം ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാ മക്കളും എന്റെ സഹധര്‍‌മ്മിണിയും മക്കളും ഉമ്മയുടെ അന്ത്യയാത്രയ്‌ക്ക്‌ സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു.

വാര്‍‌ദ്ധക്യ സഹജമായ നേര്‍‌ത്ത ചില അടയാളങ്ങള്‍ പോലും അന്ത്യയാത്രയുടെ സന്തോഷ നിമിഷങ്ങളുടെ പുഞ്ചിരികൊണ്ട്‌ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച ഞങ്ങളുടെ ഉമ്മ..ഉമ്മമ്മ സമധാനത്തിന്റെ ലോകത്തേയ്‌ക്ക്‌ യാത്രയായിരിയ്‌ക്കുന്നു.പ്രാര്‍‌ഥനാ പൂര്‍‌വ്വം.

Saturday, August 26, 2017

മഴവില്ല്‌ പൂത്ത കണ്ണുകള്‍

എത്ര ആകസ്‌മികമായിരുന്നെന്നോ ആ സമാഗമം.സുമുഖനായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ഓഫീസില്‍ കടന്നു വന്നു.സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി.ശിവ പ്രകാശ്‌.ഏറെ ഭവ്യതയോടെ ചില കാര്യങ്ങള്‍ തിരക്കി.കാത്തിരിക്കാന്‍ നിര്‍‌ദേശിച്ചു.പുതിയ ഒരു കമ്പനി രൂപീകരണവും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പ്രോഗ്രാമിങിന്റെയും പ്രഥമ സിറ്റിങിനായിരുന്നു അയാള്‍ വന്നത്.ഏകദേശം അരമണിക്കൂറിനു ശേഷം നടക്കാനിരിക്കുന്ന മീറ്റിങിനു നേരത്തെ തന്നെ വന്നിരിക്കുന്നു.പ്രസ്‌തുത മീറ്റിങില്‍ ഞാനും പങ്കു കൊള്ളേണ്ടതുണ്ടെന്നു പിന്നീടായിരുന്നു അറിഞ്ഞത്.

രൂപ കല്‍‌പന ചെയ്യപ്പെട്ട പ്രോഗ്രാം അതിന്റെ വിവിധ വശങ്ങള്‍ ഒരോന്നായി വിശദികരിക്കപ്പെട്ടു.പുതിയ കമ്പനിയുടെ മാനേജര്‍,സെക്രട്ടറി,എക്കൗണ്ടന്റ്,സെയില്‍‌സ്‌ എക്‌സിക്യൂട്ടീവ്  മാഫ്‌കൊ പ്രതിനിധിയായി ഞാനും ഹാജറുണ്ടായിരുന്നു.വിശദികരണങ്ങള്‍ അന്വേഷണങ്ങള്‍ ചര്‍‌ച്ച എല്ലാം ഇം‌ഗ്ലീഷ്‌ ഭാഷയിലായിരുന്നു.അറബി വം‌ശജനായ മാനേജര്‍ ഇടക്ക്‌ അറബിയില്‍ എന്നോട്‌ സംസാരിച്ചിരുന്നതൊഴിച്ച് പൂര്‍‌ണ്ണമായും ഇം‌ഗ്‌ളീഷില്‍ തന്നെയായിരുന്നു.

ഏകദേശം രണ്ട്‌ മണിക്കൂര്‍ നീണ്ട യോഗത്തിനു ശേഷം ഞാന്‍ ഓഫിസിലേയ്‌ക്ക്‌ പോയി.അധികം താമസിയാതെ ശിവ പ്രകാശ്‌ ഓഫീസില്‍ കടന്നു വന്നു.കൂടുതല്‍ പരിചയപ്പെടാന്‍ താല്‍‌പര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു.അങ്ങിനെ തൃശൂര്‍ ജില്ലയിലെ മുല്ലശ്ശേരിക്കാരനായ ഈയുള്ളവനും കേരളത്തിലെ പാലക്കാട്‌ വേരുകളുള്ള തമിള്‍ നാട്ടുകാരനായ ശിവ പ്രകാശും കൂടുതല്‍ അടുത്തറിഞ്ഞു.അറബി ഭാഷ ഏറെ ഹൃദ്യമാണെന്നും അതു പഠിക്കണമെന്ന നല്ല ആഗ്രഹം സൂക്ഷിക്കുന്ന ആളാണ്‌ താനെന്നും ശിവ പ്രകാശ്‌ പറഞ്ഞു .ഇന്ത്യക്കാരായ പലരും അറബികളുമായി സംസാരിക്കുന്നത്‌ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.എന്നാല്‍ അതില്‍ നിന്നൊക്കെ ഏറെ ഭിഹ്നമായിട്ടായിരുന്നുവത്രെ എന്റെ സം‌സാരം അയാള്‍‌ക്ക്‌ അനുഭവപ്പെട്ടത്. 

ഈദുല്‍ ഫിത്വര്‍ അവധി കഴിഞ്ഞ്‌ വന്ന ഉടനെയായിരുന്നു ഇതെല്ലാം.ഒടുവില്‍ എല്ലാ ആഴ്‌ചകളിലും ശനിയാഴ്‌ച കാലത്ത്‌ 09.30 മുതല്‍ 10.30 വരെ ശിവ പ്രകാശ്‌ എന്റെ താമസ സ്ഥലത്ത്‌ കൃത്യമായി എത്താന്‍ തുടങ്ങി.ഇന്ന്‌ ആഗസ്റ്റ് 26 ശനിയാഴ്‌ചയും അയാള്‍ എത്തി.സാധാരണയില്‍ കവിഞ്ഞ സമയം ഞങ്ങള്‍ പരസ്‌പരം പങ്കു വെക്കലുകളും പഠനങ്ങളും നടന്നു.ഒടുവില്‍ പിരിയുമ്പോള്‍ ഒരു നേര്‍‌ത്ത വേദന ഇരുവര്‍ക്കും അനുഭവപ്പെട്ടു.വരും ദിവസങ്ങളില്‍ ഈയുള്ളവന്‍ നാട്ടിലേയ്‌ക്ക്‌ തിരിയ്‌ക്കും.അതിനാല്‍ ശനിയാഴ്‌ചകളിലെ പഠന സദസ്സ്‌ തുടരാന്‍ കഴിയില്ല.ഇതായിരുന്നു ഈ നൊമ്പരപ്പെടലിന്നു കാരണം.

ഏഴ്‌ സിറ്റിങിലൂടെ അറബി ആല്‍‌ഫബെറ്റും അതിന്റെ ഏകദേശ ഉഛാരണവും അയാള്‍ പഠിച്ചു.ഭാഷയിലെ അകാര ഉകാര ഇകാര ശബ്‌ദങ്ങളുടെ കാര്യ കാരണങ്ങളും മനസ്സിലാക്കി.നാമം,ഉപനാമം, സര്‍വ്വ നാമം, ക്രിയ ക്രിയാ വിശേഷണം,ഫസ്റ്റ് പേര്‍സന്‍,സെക്കന്റ് പേര്‍സന്‍,തേര്‍‌ഡ്‌ പേര്‍സന്‍ എന്നീ പ്രയോഗങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവയും മോശമില്ലാത്ത രിതിയില്‍ മനസ്സിലാക്കി.അറബി ഭാഷയിലെ വളരെ പ്രാഥമികമായ കാര്യങ്ങള്‍ ശിവ പ്രകാശ്‌ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു.ഇനിയും നന്നായി പഠിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

വൈജ്ഞാനികമായ ഒരു നുറുങു വെട്ടത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിലായിരുന്നു പഠനം പുരോഗമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നത്.ചളി പുരണ്ട മനുഷ്യനെ ഒളിവ്‌ നല്‍‌കി ഉത്തമനാക്കാന്‍ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.പ്രപഞ്ചം മുഴുവന്‍ ചൂഴ്ന്നു നില്‍‌ക്കുന്ന ഒളിയെ ചളി പുരട്ടി വികൃതമാക്കാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ കുതന്ത്രം മറു വശത്തും.എത്ര വികൃതവും നികൃഷ്ടവുമാണീ മനുഷ്യ ചെയ്‌തികള്‍.

പ്രപഞ്ചം മുഴുവന്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍‌ക്കുന്ന ശക്തി വിശേഷമാണ്‌ ദൈവം.പ്രത്യേകം തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട പ്രവാചകന്മാര്‍ വഴിയാണ്‌ ദൈവം മനുഷ്യനെ അന്ധകാരത്തില്‍ നിന്നും പ്രകാശത്തിലേയ്‌ക്ക്‌ വഴി നടത്തുന്നത്.എന്നാല്‍ പ്രപഞ്ച സ്രഷ്‌ടാവായ ദൈവത്തിനു വിളക്കും വെളിച്ചവും പകരാനുള്ള വിചിത്രവും വിഫലവുമായ ശ്രമത്തിലാണ്‌ വിഡ്ഢികളായ മനുഷ്യര്‍.


പ്രകൃതിയിലേയ്‌ക്ക്‌ സദാ നിരീക്ഷണം ചെയ്‌തു കൊണ്ടിരിക്കണം.പ്രകൃതിയെപ്പോലെയായിരിക്കണം നമ്മുടെ പ്രകൃതം.പ്രകൃതിയുടെ നീതിയില്‍ പക്ഷ ഭേദമില്ല.അം‌ഗീകരിക്കുന്നവനും അം‌ഗീകരിക്കാത്തവനും ഒരു പോലെ പരിഗണിക്കപ്പെടും.പ്രഭാതവും പ്രദോഷവും തേന്‍ നിലാവും തേന്മാരിയും തണലും തെന്നലും പൂങ്കാറ്റും എല്ലാം എല്ലാവര്‍ക്കും സ്വന്തം.എത്ര മനോഹരമാണീ പ്രപഞ്ചം.

വിജ്ഞാനം സത്യാന്വേഷിയുടെ കളഞ്ഞു പോയ സ്വത്താണെന്ന പ്രവാചക പ്രഭുവിന്റെ തേന്‍ മൊഴിയിലെ ധര്‍‌മ്മവും മര്‍മ്മവും വിസ്‌മൃതമായ കാലത്ത്‌ വിജ്ഞാന സമ്പാദനത്തിന്‌ കൊതി സൂക്ഷിക്കുന്നവര്‍ എത്ര സൗഭാഗ്യവാന്മാര്‍.പരസ്‌പരം ആലിംഗനം ചെയ്‌ത് സ്നേഹദരവുകളോടെ അഭിവാദ്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ്‌ പിരിയുമ്പോള്‍ അയാളുടെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളില്‍ മഴവില്ല്‌ പൂക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.പീലി വിടര്‍ത്തിയ മയൂരമെന്നോണം എന്റെ കണ്ണുകളും.

Saturday, April 22, 2017

ഹമദ്‌

ഞാന്‍ ദോഹയിലാണ്‌.അന്‍‌സാര്‍ ചെന്നൈലും.കഴിഞ്ഞ ദിവസം പതിവ്‌ പ്രാര്‍ഥനകളോടെ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു.എന്നിരുന്നാലും ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്‍ ഒരു തീവണ്ടിക്കുതിപ്പ്‌.ഹമദ് ദല്‍ഹിയിലേയ്ക്ക്‌ യാത്ര തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.കടുത്ത ശാരീരികാസ്വസ്ഥതകളും പനിയും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും യോഗ്യതാ നിര്‍ണ്ണയപ്പരിക്ഷയ്‌ക്ക്‌ എത്താതിരിക്കാന്‍ നിര്‍വാഹമില്ലാത്തതിനാല്‍ യാത്ര നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ദിവസം തന്നെ പുറപ്പെട്ടു.കണ്ണുറങ്ങിയെങ്കിലും മനസ്സുറങ്ങിയില്ലെന്നതായിരിക്കാം ശരി.ഇന്ന്‌ പുലര്‍ച്ചയ്‌ക്ക്‌ ഉണര്‍‌ന്നു.പ്രഭാത കൃത്യങ്ങളും പ്രാര്‍‌ഥനയും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ടും തീവണ്ടിക്കുതിപ്പ്‌ തുടര്‍‌ന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.പന്ത്രണ്ട്‌ മണിക്കൂര്‍ യാത്ര കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.ടലഫോണില്‍ വിളിച്ചപ്പോള്‍ വണ്ടി ഏതോ സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്നും നീങ്ങുകയാണെന്ന്‌ ശബ്ദ വ്യന്യാസങ്ങളില്‍ നിന്നും മനസ്സിലായി.ഉപ്പാ തീവണ്ടി പുറപ്പെടുന്നു.ഇനി സംസാരം വ്യക്തമായിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല.പനി അല്‍‌പം ശാന്തതയുണ്ട്‌.പഴവര്‍‌ഗങ്ങളും കരുതി വെച്ച വെള്ളവും മാത്രമേ കഴിക്കുന്നുള്ളൂ..തിവണ്ടിയുടെ താളം ഉയര്‍ന്നതോടെ ഫോണ്‍ വെച്ചു.അല്‍പം അസ്വസ്ഥതയോടെ കട്ടിലില്‍ വന്നു കിടന്നു.എന്നെ ചാരി ഹമദും ഇരിക്കുന്നതുപോലെ.ഫാത്വിഹയും സൂറത്തുകളും ഓതി ഹമദിന്റെ തലയില്‍ തടവി.ഇനി ഊതിയാല്‍ ക്ഷീണിച്ചുറങ്ങുന്ന ഹമദ്‌ ഉണരുമോ എന്ന ആശങ്കയില്‍ ഞാന്‍ കിടക്കയില്‍ നിന്നും എണീറ്റിരുന്നു.സര്‍വ്വ ശക്തനായ നാഥനില്‍ എല്ലാം ഭരമേല്‍‌പിക്കുന്നു.ശുഭരാത്രി...മോനേ.ഹമദ്..ഭാവുകങ്ങള്‍...